تعطیلات آخر هفته گذشته فرصتی شد تا بعد از حدود دو سال خدمت دوست عزیزی در کرمانشاه برسم. اکثر دوستان من که امید ویسی و حسین انصاری را می شناسند می دانند که حضور در کنار این دو اگر نگویم سعادت که به هر حال لطف خاصی دارد. سه شنبه ساعت 11 شب راهی کرمانشاه شدم و صبح درمیدان آزادی (گاراژ) امید ویسی را دیدم که آمده بود به دنبال من. از آخرین باری که دیده بودمش خیلی تپل تر شده بود . سوار پیکانش که شدیم گفت: خوب می شد امروز با هم جایی می رفتیم که مدت هاست از من دعوت کرده اند اما چون خسته هستی فکر نمی کنم بتوانی بیایی . پرسیدم کجا قرار بری. از او دعوت کرده بودند به مناسبت سالروز تولد حضرت علی به محل مقدس علی اللهی های منطقه برود . من هم استقبال کردم و قرار شد بعد از صرف صبحانه به "گره بان " برویم . حسین انصاری یک شب زودتر از من خودش را از شیراز به کرمانشاه رسانده بود. من دوش گرفتم و صبحانه خوردیم و راهی گره بان شدیم . دعوت کننده ما حاجی مومیوند بود که صاحب محل کار امید بود. با این حال ما یک مشکل اساسی داشتیم . من وحسین سبیل نداشتیم! امید که خوش هم تا حالا به گره بان نرفته بود بعد از معرفی ما به حاجی از او پرسید که ما را راه میدن؟
حاجی هم گفت حالا می ریم ببینیم چی می شه.فکر نمیکنم راهمان ندهند. و اما گره بان، محل مقدسی برای
علی اللهی های مشعشعی است که در حدود 60 کیلومتری کرمانشاه ونزدیک هرسین قرار دارد. سید نظام الدین مشعشع رهبروتنی چند از بزرگان این فرقه در این محل دفن هستند. برای رسیدن به آنجا از جاده اصلی که جدا می شوی حدود 8 کیلومتر جاده خاکی را باید طی کنی واز چند روستا بگذری تا برسی به منطقه سر سبزی که در بدو امر به مکان تفریحی دولتی شبیه تر است. ورودی گره بان تا برسی به دژبانی در دو طرف راه باغ های
گل محمدی وجود دارد که از آن گلاب می سازند و اتفاقا گلاب گره بان شهرتی هم به هم زده است. شباهت این محل به موسسات دولتی از آن روی است که در ورودی آن نگهبانی یا دژبانی نصب شده که البته افراد حاضر در آن لباسهای معمولی دارند. البته لباسهایشان یکرنگ و سرمه ای بود با کلاهی بر سر ومشخص تراز همه سبیل هایی بلند . به هر کسی اجازه ورود به این محل داده نمی شود . آنگونه که حاجی مومیوند می گفت تلاش بسیاری می شود که اینجا را به عنوان مکان تفریحی جا نیاندازند . به همین خاطر روز های تعطیل اجازه ورود به زائران را نمی دهند. ما وارد شدیم وخوشبختانه سبیل هایمان هم درد سر ساز نشد. خود حاجی هم می گفت که این اواخر دیگه خیلی روی سبیل حساس نیستند وتعداد زائران بدون سبیل افزایش می یابد. فلسفه حرمت سبیل هم قابل تامل است . حاجی می گفت :هرکسی بر اساس آنچه در ذهن خود دارد تعریفی از اطرافیانش می دهد. تا حال حاضر هر تصویری که از امام علی نقاشی شده با سبیل بوده . شاید همین عمده ترین دلیل حرمت سبیل در نزد آنها باشد.
مشعشعی ها تا حدی که ما درک کردیم شیعیان اثنی عشری هستند که احترام و جایگاه بسیار خاصی برای امام علی قائلند. مردانگی ،جنگ آوری ،ایمان وبسیاری از صفات دیگر ایشان مورد اهتمام وتوجه ویژه مشعشعی هاست. به هر حال ما به همراه خانواده حاجی مومیوند وارد منطقه گره بان شدیم .جایی که بیش از آنکه شباهت به مکان زیارتی داشته باشد به تفرجگاه شبیه بود با امکانات فوق العاده برای زائران. ساختمانی بزرگ وبسیار تمیز ساخته شده بود که دارای اتاق های جداگانه همانند هتل بود. زائران به صورت رایگان تا هر وقت که بخواهند
می توانند در این اتاق ها بمانند واز امکانات آنجا استفاده کنند. در اینجا صبحانه ،نهار وشام به صورت رایگان به زائران داده می شود. ما ناهار را که البته مقداری قرمه سبزی بود در مسجد خوردیم . مهمترین نماد عبادت وزیارت در گره بان آرامگاه تنی چند از رهبران و خانواده سید نظام مشعشع است که با احترام خاص مورد زیارت زائران قرار می گیرد. اینجا اولین کلام به هنگام دیدار اصطلاح "یا علی مدد" است. دو طرف به همدیگر دست می دهند ،دست همدیگر را می بوسند و میگویند یا علی مدد.انگونه که حاجی می گفت تعداد زیادی از علی اللهی ها از سراسر کشور برای زیارت به اینجا می آیند. مشعشعی ها دشمنی وعداوتی با سایر ادیان وفرقه ها ندارند وبیشتر بر جنبه های ثبوتی خود تاکید دارند.
ادامه مطلب
+ ا نوشته شده توسط : ابراهیم نامدار19:44