چند روزی است که می خواهم سفر نامه جلین را بنویسم .شرح کوتاهی از تعطیلات نوروزی خودم در سبزوار. دوست داشتم از مراسم سنتی به جای مانده در این خطه سرزمینمان و بویژه از جشن های عروسی  بنویسم. از رقص های محلی که در آن زنان و مردان حلقه وار و با نظم خاصی  با همدیگر هنر نمایی می کنند. هنر نمایی که آدم را به وجد می آورد. اما افسوس که به قول هوشنگ ابتهاج؛ هنگام بوسه و غزل عاشقانه نيست .

یک خبر بدچند روزی است که خاطرات خوب تعطیلات امسال را به کامم تلخ کرده است.