گزارش استعفای لاریجانی کار شده در روزنامه فرهنگ آشتی

زین پس اصطلاح یا پسوند "مرد شماره یک هسته ای ایران"برای علی لاریجانی بکار برده نمی شود. لاریجانی از دبیری شورای عالی امنیت ملی استعفا داده و استعفای وی نیز مورد پذیرش رئیس جمهور قرار گرفته است. غلامحسین الهام سخنگوی دولت دیروز در جلسه هفتگی خود خبرنگاران حاضررا با خبر اعلام استعفای لاریجانی شوکه کرد واز جایگزینی سعید جلیلی با لاریجانی خبر داد. سعید جلیلی معاون وزير امور خاجه ايران در امورد اروپا و آمريكا است و گفته می شود از نزدیکان احمدی نژاد به حساب می آید. هر چند سخنگوی دولت علت استعفای دبیر شورای عالی امنیت ملی را مشکلات شخصی وی خوانده است ،اما آنچه در اکثر خبرگزاری ها و محافل خبری و سیاسی بازتاب یافته است اختلاف نظرهای لاریجانی با احمدی نژاد در مورد سیاست های هسته ای بوده است.

اجلاس خزر و حاشیه ها

اجلاس سران کشورهای حاشیه خزر امروز در تالار حافظیه کاخ سعدآباد تهران به میزبانی آقای احمدی نژاد برگزار شد. در رسانه های گروهی رایزنی های هسته ای روسای جمهور ایران و روسیه و بویژه نفس حضور پوتین در تهران از اهمیت بیشتری برخوردار شده بود. بعد از کلی اخبار متفاوت درباره احتمال لغو سفرپوتین او امروز صبح به ایران آمد و در کاخ سعد آباد مورد استقبال احمدی نژاد قرار گرفت . تاخیر پوتین منجر با تاخیر یک ساعته اجلاس شد.

احمدی نژاد در سخنرانی خود پیشنهاد کرد که یک سازمان اقتصادی بین 5 کشور حاضر در اجلاس تشکیل شود .او همچنین درخواست کرد که سران سالی یک بار با همدیگر دیدار کنند که این درخواست مورد تایید واقع شد و بر اساس اعلامیه تهران سال آینده سران میهمان علی اف در باکو خواهند بود.

گذشته از اصل گزارش این خبر که در خبرگزاری ها موجود است حاشیه های آن هم خالی از لطف نبود.

احمدی نژاد به مانند همیشه چندان وقعی به تشریفات دیپلماتیک نگذاشته بود و به پوشیدن کت و شلوار تمیز بسنده کرده بود. کت وشلوار او بر خلاف همتایانش گله گشاد و پر چین و چروک می نمود. در این میان استیل خاص پوتین قابل توجه بود. او در تمام اجلاس بسیار جدی و مصمم می نمود. هنگامی که سران مذکور پس از سخنرانی های افتتاحیه  به بیرون تالار آمدند تا عکس یادبود بگیرند، در طول مسیر درب تالار حافظیه تا جایگاه مخصوص احمدی نژاد یکی دو بار سعی کرد دست پوتین را بگیرد که با ممانعت وی همراه شد. بنده خدا احمدی نژاد گویا تصور کرده بود پوتین هم چاوز و اورتگا و مورالس است که آنها را در آغوش بگیرد.

به هنگام عکس گرفتن که جای روسا چند بار عوض شد به یکباره نظر بایف چیزی به علی اف ، که از همه قد بلند تر بود گفت و او هم زد زیر خنده. برداشت عموم عکاسها این بود که نظربایف به او گفته برو بغل احمدی نژاد بایست که این موضوع باعث خنده او و البته بردی اف شد.

در زمان کنفرانس مطبوعاتی که به هر چیزی شبیه بود بجز کنفرانس مظبوعاتی هم باز احمدی نژاد گاف داد. او وقتی می خواست اعلام کند که اجلاس بعدی سال آینده در آذربایجان برگزار می شود به اشتباه گفت که اجلاس بعدی در کشور باکو! انجام می شود.

در کنفرانس خبری هم که آقای عنادی مجری گفت و گوهای ویژه شبکه دو مجری بود اعلام کرد که بر اساس برنامه اعلام شده فقط 5 سوال پرسیده می شود . در نتیجه از هر کشور یک خبرنگاراز رئیس جمهور خود سوال پرسید . از ایران هم قاعدتا صدا و سیمایی در اولویت بودند!

الان خیلی خسته ام و به همین مقداربسنده می کنم. صبح ساعت 8 از خونه زده ام بیرون برای شرکت در این اجلاس و الان که ساعت 8 است هنوز در روزنامه ام.

احیا در حسینیه ارشاد

قبل از هر چیز باید درود بفرستم به همت والا و قابل ستایش دکتر میناچی که در طول چند دهه ،تهدیدها ،فشارها و برخوردهای غیر منطقی و البته غیر قانونی را تحمل کرده وچراغ حسینیه ارشاد را همچنان روشن نگه داشته است. در طول این چندشب که مراسم شب های احیا در این مکان برگزار می شد از خودم می پرسیدم اگر این محفل هم نبود این جمعیت واقعا مشتاق که با برنامه های رسمی صدا و سیما در این شبها ارتباطی بر قرار نمی کنند چه می کردند؟

فارغ از اینکه من یا دیگران چه اعتقادی داشته باشیم همین که بیش از دوهزار آدم در این مکان جمع می شوند و با اشتیاق به سخنان روشنفکران گوش جان می سپارند در خور تحسین است .

به هر روی در مراسمی که به همت دفتر تحکیم وحدت برگزارشد دکتر فیرحی بحث تاریخی بسیار خوبی را در خصوص وضعیت سیاسی اجتماعی شهر کوفه ارائه کرد که در نوع خود تازگی داشت چرا که در ایران عموما نگاه تاریخی بدون تعصب چندان مجالی برای عرض اندام نمی یابد. این استاد دانشگاه به تضاد طبقاتی ایجاد شده در صدر اسلام و بعد از رحلت پیامبر اشاره کرد و آنگونه که وی توضیح داد اگر علی (ع) به شهادت هم نمی رسید باز نمی توانست با آن وضعیت کاری از پیش ببرد . فیرحی با همین فرض بود که جمله علی در لحظه ضربت خوردن را یادآوری کرد :به خدای کعبه که خلاص شدم. خلاص از همین وضعیت اصلاح ناپذیر.

مجتهد شبستری هم با عنوان "مفهوم دعا در قرآن "سخن گفت و عدم توجه به مراسم مذهبی و دعا را معلول برخی رفتار های غلط مدعیان و مروجان دین دانست . دکتر گفت که زمانی سعی شد خدا را از آسمان به زمین بیاورند آما در جامعه ما که از هر در و دیوارش صدای ادان و ادعیه می ریزد معنویت اما افزایش نیافته است .او راه حل را در این دانست که باید خدا را  دوباره به آسمانها برد.

مهندس سحابی هم با عنوان "علی تنهاست " در جمع حاضران در حسینیه ارشاد به ایراد سخن پرداخت . سحابی هم مثل بقیه سخنرانان بر این نکته تاکید کرد که در جامعه ما که دولت و حکومت دینی در آن مستقر است آموزه های اصیل دینی و بویژه منش و رفتار علی به محاق رفته است . مهندس در همین ارتباط گفت که پیش از انقلاب که حکومت لائیک حاکم بود شریعتی از تنهایی علی سخن گفت و حال که حکومت دینی هم داریم باز من از تنهایی علی سخن می گویم . سحابی در ادامه به چند نمونه از رفتار علی اشاره کرد و نتیجه گرفت که از نظر علی حق حاکمیت با رضایت مردم حاصل می شود . او با اشاره به آیه ای از قران گفت که کسانی که برتری جویی می کنند و بدون نظر حق یعنی رضایت مردم حاکم شده اند حکومت آنها حکومت فاسقان است.  در خصوص مهندس سحابی از این نکته هم نگذریم که به هنگام دعوت وی برای ایراد سخن با احترام بی نظیر حاضران روبه رو شد .همه سالن به احترامش برخواستند این در حالی است که برای دیگر سخنرانان معمولا همان ردیف اول ودوم از جایشان برمی خیزند و به احترام می ایستند.

هاشم آقاجری هم از شجاعت اخلاقی گفت. او هم گوهر گم شده آموزه های اسلام و تشیع را در اوضاع و احوال کنونی اخلاق دانست . آقاجری بر شجاعت اخلاقی تاکید کرد و گفت که باید شجاعت آنرا داشته باشیم که سخن حق را به زبان بیاوریم . او در همین ارتباط بر برخی از همکاران خود ( اساتید دانشگاه ) خرده گرفت که گاه حقیقت را فدای مصلحت های روزمره می کنند. این استاد دانشگاه همچنین به تفاوت شجاعت با تهور و جبن اشاره کرد و برای شجاعت اخلاقی ویژگی ها و شرایطی را برشمرد.

 و اما دکتر کدیور به سیاق سالهای گذشته در شب 23 رمضان به حسینیه ارشاد آمد تا به گفته خود مهمترین گفته های خود را در معرض نقد حاضران بگذارد. سخنان کدیور با عنوان " معنویت گرایی و دین گرایی " در حقیقت پاسخ نقد هایی بود که به روشنفکری دینی وارد شده است . مشخصا مصطفی ملکیان چندی پیش در همایش دین و مدرنیته در همین حسینیه ارشاد چند محور یا سوال اساسی را از دوستان روشنفکر دینی خود پرسیده بود و از آنها خواسته بود که به آنها پاسخ گویند. آقای مجتهد شبستری هم اخیرا در مقاله ای وحی را فاقد بنیان معرفت شناختی دانسته است . کدیور با توضیح 10 نکته در تفاوت و تغایر معنویت گرایی با دین اسلام یا دین مداری  نتیجه گرفت که علی رغم اشتراکات این دو ولی هیچ گاه یکی نخواهند بود .

امشب هم قرار است تقی رحمانی و علوی تبار سخنرانی کنند. در ضمن سخنرانی احمد قابل هم از طرف نیروهای امنیتی قطع شد و به جای او یوسفی اشکوری در باره خوارج سخن گفت . او در توضیح اعتقادات خوارج با این نکته هم اشاره کرد که خوارج به دموکراسی یا جمهوریت نزدیکتر از سایر فرقه های اسلام هستند چرا که حکومت موروثی را قبول ندارند و به انتخاب حاکم توسط مردم اعتقاد دارند.

در انتها اشاره به این نکته هم ضروری است که همه این گفته ها و شنیدن ها به بهانه شهادت امام اول شیعیان بود. فکر نمی کنم هیچ آدم منصفی باشد که شیفته منش و رفتار علی نباشد. گیرم که در حوزه سیاسی و حکومت داری بر او خرده بگیرند که سیاس به مفهومی که امروز می شناسیم نبود اما براستی اگر اینگونه می بود ، دیگر علی نبود یکی بود مثل خیلی های دیگری که آمدند، زدند، خوردند، بردند و ...

منطق مشترک دو رئیس جمهور

محمود احمدی نژاد در حال حاضر در نیویورک به سر می برد و قرار است راه حل های خود برای اداره بهتر جهان را در مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کند. در این خصوص خبرها و تحلیل های متفاوتی را شاهد خواهیم بود. اما آنچه از نظر من در سفر احمدی نژاد به آمریکا و به ویژه مواضع او در خور تامل است، منطق مشترک او با همتای آمریکایی اش است . این دو در اتهاماتی که به دولتهای یکدیگر وارد می سازند بر روی مسائلی دست می گذارند که به نوعی خود نیز می توانند به همان عنوان متهم شوند.

در همین ارتباط بد نیست اشاره ای کنم به گفت و گوی کوتاهی که با صادق صبا تحلیل گر بی بی سی داشتم . در دومین کنفرانس مطبوعاتی احمدی نژاد پس از پیروزی در انتخابات که صبا هم حضور داشت ،پیش بینی اش را از تحولات آتی موضوع هسته ای ایران با توجه به مواضع رئیس جمهور جدید جویا شدم. او پس از صحبتی کوتاه در نهایت گفت که احمدی نژاد و بوش یه جورایی مثل هم هستند و خدا به خیر کند از این دو.

بوش مدعی است دولت ایران ملتش را منزوی کرده واحمدی نژاد می گوید بخشی از مسئولین کاخ سفید به مردم شان بی احترامی می کنند . بوش به اسم دموکراسی خواهی و آزادی در جایگاه پیامبران نشسته و عزم رهایی ملتها از بند به اصطلاح استبداد وتروریسم کرده و احمدی نژاد هم به اسم بازگشت به راه انبیا و مهرورزی و عدالت طلبی داعیه ساختن جهان بهتری دارد. این دو در حالی مدعی نسخه ای بهتر برای جهان هستند که در درون مرزهای خود نیز با بیشترین انتقادات روبه رو هستند.

در این میان منطق "هر که با مانیست بر ماست " نیز حکم فرماست . از منظر نئوکانها هر که با سیاستهای دولت آمریکا همراه نیست ،با تروریستها همکار است و در این سو هر که موافق سیاستها باشد جنگ افروز خوانده

 می شود.

بر این اساس مثلا  مدیر کل آژانس بین المللی گاهی از سوی ایران به آلت دست غرب متهم می شود و عروسکی در دست آمریکا خوانده می شود ، و گاه از طرف مسئولان کاخ سفید و شخص بوش مورد شماتت قرار می گیرد که چرا آنگونه گزارش نداده است که آنها انتظار داشته اند.

به هر روی هر دو طرف در حالی بر موج اتهامات خود علیه یکدیگر می افزایند که عملکردشان بر خلاف ادعاهای دولتهایشان است. بوش در حالی ایران را متهم به نقض حقوق بشر و حمایت از تروریسم و تلاش برای دست یابی به بمب هسته ای می کند که ، اکثر هم پیمانان این کشور در منطقه بیشر مصداق این اتهامات هستند. بی شک همگان می دانند که در کشوری مثل عربستان سعودی وضعیت حقوق بشر و دموکراسی و رابطه حاکمان با مردم چگونه است و به چه میزان با استانداردهایی که کاخ سفید مدعی آن است فاصله دارد.

از طرفی کمتر کسی است که به تحولات سیاسی ایران آگاه باشد و این ادعای رئیس جمهور که "در ایران آزادی مطلق وجود دارد" را باور داشته باشد.

به هر روی این دو بی شباهت با هم نیستند . هر دو مذهبی  تعریف می شوند، مدعی ساختن جهان بهتر هستند، هر دو حرف زیاد می زنند، مخالفان خود را دشمن می نامند و مهمتر از همه به طور فزاینده ای " خود حق پندار" هستند. خدا به خیر کند از این دو .